Właściwe rozpoznanie jest pierwszym, a zarazem podstawowym etapem procesu terapeutycznego. Od prawidłowo postawionej diagnozy zależy kierunek dalszego postępowania leczniczego. Jednym z narzędzi pozwalających lekarzowi zorientować się w kondycji zdrowotnej organizmu pacjenta są badania diagnostyczne. Oznaczenie parametrów poszczególnych substancji we krwi i moczu pozwala na dość precyzyjne rozpoznanie wielu jednostek chorobowych. Niejednokrotnie to właśnie ogólna analiza płynów ustrojowych sygnalizuje stan patologiczny, nawet gdy pacjent nie odczuwa jeszcze wyraźnych dolegliwości. Dobór właściwych badań i wykonanie ich we właściwym momencie jest więc jednym z najważniejszych działań diagnostycznych, warto jednak nadmienić, że wyniki poszczególnych oznaczeń mogą w pewnych okolicznościach odbiegać od stanu rzeczywistego.

Jednym z czynników, który może w znacznym stopniu zmieniać wartości oznaczeń poszczególnych substancji jest stosowanie leków w okresie poprzedzającym badanie. Większość medykamentów wykazuje cały szereg działań, ujawniających się w różnych procesach zachodzących w organizmie. Oprócz działań swoistych, zamierzonych mogą wywoływać reakcje nieoczekiwane dotyczące np. aktywności enzymatycznej, gospodarki hormonalnej, stężenia jonów w płynach ustrojowych itp.  Zjawisko to powoduje również ryzyko zafałszowania rzeczywistych wyników oznaczeń laboratoryjnych. Sytuacja ta dotyczy głównie parametrów związanych z funkcjonowaniem nerek i wątroby jako narządów związanych z metabolizmem i eliminacją leków, a manifestuje się różnicą stężenia lub ilości podstawowych oznaczanych substancji.

ALAT, ASPAT (aminotransfrazy) - zwiększenie ich aktywności może sugerować uszkodzenia, lub zaburzenia pracy wątroby, ale również następuje w związku z przyjmowaniem popularnych leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych (salicylany -: Aspirin, Polopirin, Upsarin, fenylbutazon - Butapirazol), sulfonamidów, doustnych leków antykoncepcyjnych, antybiotyków, sterydów anabolicznych, a także na skutek zażywania dużych dawek kwasu askorbinowego czyli witaminy C.
Amoniak – rozbieżności w wynikach oznaczeń mogą wynikać ze stosowania barbituranów, leków przeciwbólowych, alkoholu.
Bilirubina – zwiększenie ilości tego żółtego barwnika może wystąpić na skutek spożycia alkoholu, barbituranów, a także dużych dawek witaminy C.
Czas krzepnięcia – może być wydłużony na skutek przyjmowania salicylanów, lub leków obniżających krzepliwość krwi np: Acenocumarolu.
Glukoza – oznaczenia tego cukru, szczególnie ważne dla cukrzyków mogą ulec zafałszowaniu na skutek przyjmowania: dużych dawek witaminy C, alkoholu, salicylanów, sterydów anabolicznych, kofeiny, pochodnych kwasu nikotynowego, a także niektórych leków moczopędnych i psychotropowych.
Hormony tarczycy – na ich stężenie mają wpływ preparaty zawierające jod, leki zmniejszające krzepliwość krwi z grupy dikumaryn, kortykosteroidy a także popularna Aspiryna, czy Polopiryna.
Jod – badania zawartości jodu mogą dać nieprawidłowe wyniki na skutek stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych, hormonów tyreotropowych, kwasu acetylosalicylowego, fenylbutazonu, testosteronu i preparatów zwiększające jego wydzielanie.
Kwas moczowy – jego stężenie mogą zaburzać: alkohol, pochodne kwasu nikotynowego, niektóre leki moczopędne, salicylany.
Lipidy i cholesterol – wyniki oznaczeń tych związków może zaburzać stosowanie pochodnych kwasu nikotynowego, antybiotyków, leków przeciwcukrzycowych.
Magnez – na wartości jego stężenia wpływa przyjmowanie alkoholu, doustnych leków antykoncepcyjnych, preparatów wapniowych, glukozy, witaminy D3.
Potas – wyniki pomiaru stężenia potasu mogą ulec zaburzeniu w trakcie przyjmowania moczopędnych leków oszczędzających potas np. spironolaktonu, a także znacznych ilości glukozy, salicylanów oraz insuliny.
Prolaktyna – oznaczając parametry tego hormonu należy wykluczyć stosowanie przez pacjenta doustnych środków antykoncepcyjnych i alkoholu.

Glukoza – oznaczenie glukozy w moczu może ulec zafałszowaniu na skutek terapii pochodnymi kwasu nikotynowego, lekami estrogenowymi, niektórymi antybiotykami, morfiną, salicylanami, preparatami zawierającymi jod.
Białko – białkomocz może być wywołany przez niektóre antybiotyki oraz znaczne dawki salicylanów.
Barwa moczu – stanowi ważny element diagnostyczny, jednak barwa moczu może ulec zmianie na skutek przyjmowania alkoholu, niektórych leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych (indometacyna), a także fosfolipidów sojowych (Essentiale F., Esseliv).
Testy ciążowe – ich skuteczność wynosi najczęściej powyżej 90%, jedna przyjmowanie doustnych leków antykoncepcyjnych, salicylanów, czy pochodnych fenotiazyny może obniżyć wiarygodność ich wyniku.

Całe życie człowieka podporządkowane jest określonej cykliczności. Powtarzające się etapy odmierzają swoiste rytmy, które warunkują funkcjonowanie całego organizmu. Badaniami nad różnorodnymi cyklami i ich wpływem na farmakoterapię, a również na zmiany biochemiczne zachodzące w organizmie zajmuje się chronofarmakologia. Analizując wpływ rytmów okołodobowych na rezultaty badań diagnostycznych zaobserwowano, że może on znacznie zmieniać wyniki oznaczeń podstawowych parametrów biochemicznych. Przykładowo zawartość jonów Na+, K+ i Mg2+ we krwi jest najniższa w nocy, a największa w godzinach porannych. Stężenia fosforanów wykazują maksimum nocą, a rano przyjmują wartości najniższe. Z kolei wartość procentowa żelaza osiąga szczyt w godzinach popołudniowych, a minimum około północy. O ile stężenie kreatyniny zwiększa się wieczorem, to stężenie glukozy, zwłaszcza u chorych na cukrzycę zwiększa się w nocy i zmniejsza podczas dnia. Zmiany te dotyczą również takich składników krwi jak granulocyty kwasochłonne i limfocyty, których liczba zmniejsza się rano, przy zwiększeniu ogólnej liczby krwinek białych. Z kolei oznaczenie stężenia hemoglobiny przyjmie wyższe wartości w godzinach porannych niż wieczorem.

Niejednokrotnie postawienie właściwej diagnozy mogą utrudniać pewne sytuacje na pozór zupełnie nie związane z dolegliwościami pacjenta. Przykładem może być tzw. „nadciśnienie białego fartucha”. Polega ono na tym, że w trakcie pomiaru ciśnienia tętniczego w placówce służby zdrowia emocje pacjenta powodują, że wartość pomiaru jest wyższa niż w trakcie pomiarów samodzielnych w warunkach domowych.

Przed terminem pobrania materiału do oznaczeń powinno się, o ile to możliwe zrezygnować ze stosowania wszelkich leków i używek. Jeżeli jakieś leki musimy zażywać bezwzględnie to poinformowany o tym fakcie lekarz powinien sprawdzić, czy nie wpływają one na wyniki zlecanych badań.